ஆசிரியர் தலையங்கம்

கிராமப் பகுதி மக்களை பஸ்களில் ஏற்றி வந்து நகரத்தில் குவிக்கும் அரசியல் கலாசாரத்தை மீண்டுமொரு தடவை நினைவுபடுத்தியிருக்கிறார் முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ.

ரக்பி விளையாட்டு வீரர் வசீம் தாஜூதீனின் கொலை தொடர்பான விசாரணையில் சாட்சியமளிப்பதற்காக முன்னாள் ஜனாதிபதியின் பாரியார் சிரந்தி ராஜபக்ஷ, புதல்வர் யோசித ராஜபக்ஷ ஆகியோர் கடந்த செவ்வாய்க்கிழமையன்று கொழும்பிலுள்ள குற்றப்புலனாய்வுத் திணைக்களத்துக்கு வருகை தந்திருந்த வேளையில், பஸ்களில் அழைத்து வரப்பட்டிருந்த மக்கள் கும்பலொன்று அப்பகுதியை முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருந்ததைக் காண முடிந்தது.

பஸ்களில் ஆட்களை ஏற்றி வந்து கொழும்பில் குவிக்கும் அரசியல் கலாசாரம் இலங்கைக்குப் புதியதொன்றல்ல. நாட்டில் ராஜபக்ஷ குடும்பத்தினர் ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருந்த பத்து வருட காலத்திலும் இவ்விதமான போலிக் காட்சிகளை உலகுக்குக் காண்பித்தே அரசு நாட்களை நகர்த்தியது.

ஐ.நாவினால் நியமிக்கப்பட்ட தருஸ்மன் விசாரணைக்குழுவுக்கு எதிராக கொழும்பில் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்துவதற்காக தொலைதூரக் கிராமங்களில் இருந்தெல்லாம் சாரிசாரியாக பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் இவ்விதம் அழைத்து வரப்பட்டிருந்தனர்.

ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் ஆணையாளராகப் பணியாற்றிய நவநீதம்பிள்ளைக்கு எதிராக ஆர்ப்பாட்டம் நடத்துவதற்காக நூற்றுக்கணக்கான பஸ்களில் கிராமங்களிலிருந்து மக்கள் கொழும்புக்குக் கொண்டு வரப்பட்டனர். ஐ.நா. செயலாளர் நாயகமாகவிருந்த பான்கீ மூனுக்கு எதிரான ஆர்ப்பாட்டம் நடத்துவதற்கும் அன்றைய ஆட்சிக் காலத்தில் இதேவித பாணியே பின்பற்றப்பட்டது.

இவையெல்லாம் போதாதென்று அன்றைய ஆட்சியின் போது மேதின வைபவங்களில் அரசாங்கம் தனது செல்வாக்கை உலகுக்குக் காண்பிப்பதற்காக அரச ஊழியர்களை பலாத்காரமாக வீதிகளில் இறக்கி ஊர்வலம் நடத்திய கொடுமையும் நடந்தது.

அரசாங்க திணைக்களங்களில் கடமையாற்றும் ஊழியர்களில் ஆண்கள், பெண்கள் என்ற வேறுபாடின்றி இவ்வாறு அனைவரும் வீதியில் இறக்கப்பட்டனர். கொளுத்தும் வெயிலில் அவர்களை வீதியில் இறக்கி மணிக்கணக்கில் ஊர்வலம் நடத்திக் காட்டிய கொடுமை கொழும்பில் ஒவ்வொரு வருடமும் இடம்பெற்றது.

அரசாங்கக் கட்டுப்பாட்டிலுள்ள ஊடகங்களில் பணியாற்றிய ஊழியர்களும் இவ்வாறுதான் வீதிகளில் பலாத்காரமாக இறக்கப்பட்டனர்.

அரச ஊழியர்களைப் பொறுத்தவரை அவர்கள் எப்போதுமே தங்களது தொழிலைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டிய அவதானம் கொண்டவர்களாவர். இவ்வாறான ஊர்வலங்களுக்குச் சம்மதிக்க மறுக்குமிடத்து இடமாற்றம், பணி நிறுத்தம் போன்ற தொந்தரவுகளைச் சந்திக்க வேண்டி ஏற்படுவதுண்டு. எனவேதான் முன்னைய ஆட்சிக்கால ஊர்வலங்களிலும் ஆர்ப்பாட்டங்களிலும் அரசாங்க ஊழியர்கள் வேறு வழியின்றி தவறாமல் கலந்து கொள்வதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருந்தனர்.

சம்மதமில்லாத ஊழியர் ஒருவரை மேதினத்திலன்று பலாத்காரமாக வீதியில் இறக்கி ஊர்வலம் நடத்தி உலகுக்குக் காண்பிப்பது தொழிலாளர் உரிமைகளை மீறும் செயலென உணர்ந்து கொள்ளும்படியாக அன்றைய அரசு ஜனநாயகப் பண்புகளைக் கொண்டிருந்ததில்லை. அதேசமயம் இவ்வாறு பலாத்காரமாக நடத்தப்படும் ஊர்வலங்கள் போலியானவையென்பதை உலகம் உணர்ந்து கொள்ளுமென்ற அக்கறையையும் அன்றைய அரசாங்கம் கொண்டிருந்ததில்லை.

கிராமங்களில் இருந்து கொழும்புக்கு பஸ்களில் அழைத்து வரப்படுகின்ற பாமர மக்கள் உண்மையிலேயே எதுவும் அறியாதவர்களாவர். தருஸ்மன், நவநீதம்பிள்ளை போன்றவர்களெல்லாம் யாரென்பதை உண்மையிலேயே அம்மக்கள் அறிந்திருக்க நியாயமில்லை. கொலை செய்யப்பட்ட வசீம் தாஜூதீன் யாரென்பதையும் அம்மக்கள் அறிந்திருப்பதற்கு நியாயமில்லை. அவ்வாறு விசாரித்து அறிய வேண்டிய அவசியமும் அவர்களுக்கில்லை.

அரை போத்தல் மதுபானத்துக்காகவும் உணவுப் பொதி ஒன்றுக்காகவும் கவரப்படுகின்ற அம்மக்களின் உலகம் குறுகியது. ராஜபக்ஷ குடும்பத்தினரைப் போன்று இன்னொரு அரசியல் தரப்பினர் மதுப்போத்தலையும் உணவுப் பொதியையும் காண்பித்தால் கூட கொழும்புக்கு பஸ்ஸில் ஏறுவதற்கு அவர்கள் ஒருபோதும் தயங்கப் போவதில்லை.

முன்னைய ஆட்சியின் போது பஸ்களில் மக்களை ஏற்றி வந்த அபத்தமான கலாசாரம் ஆட்சி மாற்றத்தின் பின்னரும் நின்று விடவில்லை. 2015ஆம் ஆண்டு ஜனவரியில் மஹிந்த அரசு ஆட்சியிலிருந்து கவிழ்க்கப்பட்ட போதிலும், அதன் பின்னர் இரண்டு தடவைகளில் நடைபெற்ற மேதின வைபவங்களுக்காக இவ்வாறு பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களை கொழும்புக்கு அழைத்து வந்து தங்களது செல்வாக்கை நிரூபிப்பதற்கு மஹிந்த தரப்பு முற்பட்டது.

மஹிந்த தரப்பினரின் மேதின வைபவம் கொழும்பு காலிமுகத்திடலில் நடைபெற்றபோது, அங்கு திரண்டிருந்த மக்கள் வெள்ளத்தைப் பார்த்து நாடே வியந்தது. அங்கு குவிந்திருந்த அனைவருமே கிராமங்களைச் சேர்ந்த எதுவுமறியாத அப்பாவிப் பாமர மக்களாவர்.

கிராமங்களில் வசிக்கும் விபரம் புரியாத பாமர மக்களை ஆயிரக்கணக்கில் கொழும்புக்கு அழைத்து வந்து சனத்திரளைக் காண்பிப்பதன் மூலம் வெளியுலகுக்கு எதனையோ நிரூபித்துக் காட்டுவதற்கு மஹிந்த தரப்பினர் முயற்சிக்கின்றனர்.

சிரந்தி ராஜபக்ஷ, யோசித ராஜபக்ஷ ஆகியோர் கடந்த செவ்வாயன்று விசாரணைக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்த வேளையிலும், கொழும்புக்கு பெருந்தொகை மக்களை அழைத்து வந்ததன் நோக்கம் இதுதான்.

ராஜபக்ஷ குடும்பத்தினர் ஊழல்மோசடி குற்றங்களில் ஈடுபடாதவர்களென்றும், இன்றைய அரசாங்கம் அரசியல் பழிவாங்கலில் ஈடுபடுவதாகவும், நாட்டு மக்கள் எவ்வேளையிலும் ராஜபக்ஷ தரப்பினருடனேயே இருப்பதாகவும் போலியான தோற்றமொன்றைக் காண்பிப்பதே இத்தகைய நாடகங்களின் நோக்கமென்பதை அறிந்து கொள்வது கடினமான தொன்றல்ல.

அரசியலை நகர்த்திச் செல்வதற்காக எத்தகைய அற்பமான காரியங்களில் ஈடுபடவும் மஹிந்த தரப்பினர் தயங்கப் போவதில்லையென்பது மட்டும் புரிகிறது. மூன்றாம்தர அரசியல் கலாசாரம் முடிவுக்கு வருவது எப்போதென்று நாட்டு மக்கள் ஆதங்கப்படுவதை இவர்களெல்லாம் புரிந்து கொள்வது எப்போது என்பதுதான் இன்னும் தெரியாதிருக்கின்றது.